Γυναίκα
Αν μπορείς να μιλήσεις στον Θεό
Ρώτα Τον αν σταμάτησα ποτέ
Να σε λατρεύω εγώ
Και τη θάλασσα
Τον καθρέφτη της καρδιάς μου
Ρώτα τη πόσες φορές με είδε να κλαίω Για την προδοσία της αγάπης σου
Εμίλιο, το τοστ σου.
Ορίστε.
-Χαρτοπετσέτα... -Κάτσε.
Ναι. Έχεις δίκιο. Έχουμε καινούργιο σεφ και δεν του το είπα.
Μάριο, ο Εμίλιο δεν θέλει ντομάτα στο ψωμί!
Εντάξει.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το παραγγέλνεις,
αφού δεν θες ντομάτα πάνω στο ψωμί.
Πρέπει να απολαμβάνεις τις γεύσεις αγνές.
Παίρνω ψωμί και ντομάτα, γιατί μ' αρέσει η γεύση του ψωμιού και της ντομάτας.
-Μάλιστα. -Αν τα αναμείξω,
δεν απολαμβάνω ούτε το ένα ούτε το άλλο.
-Σ' αρέσει να μιλάς, έτσι; -Το λατρεύω.
-Δεν το πιστεύω! -Ποιο πράγμα;
Είναι η πρώτη φορά εδώ και χρόνια
που σου φέρνω πρωινό πριν τελειώσεις το σουντόκου.
Δεν λέγεται σουντόκου, αλλά "μαγικό τετράγωνο".
Ναι; Δεν το ήξερα.
Νομίζουν ότι το επινόησαν οι Ιάπωνες,
μα απλώς έβαλαν όνομα σε κάτι που ήδη υπήρχε.
Τέλος πάντων...
Πλήρωσες ήδη, Εμίλιο.
Λοιπόν,
-ήθελα να σε τεστάρω. -Σίγουρα.
Είναι όλα εντάξει;
Τι εννοείς;
Δεν ξέρω. Μου φαίνεσαι διαφορετικός.
Καλά είμαι.
Εσύ, από την άλλη...
είσαι η ίδια. Πάλι έγκυος.
Έκανα λάθος, τελικά. Ο γνωστός Εμίλιο.
Κοίτα να αρχίσετε το σουντόκου με τον άντρα σου.
-Μαγικό τετράγωνο, εννοείς. -Ναι.
ΖΗΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ, ΑΓΑΠΑ ΜΙΑ
Σας λέω, οι αριθμοί δεν είναι σωστοί.
Είναι αδύνατον να λυθεί.
Ακούστε με.
Είμαι καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο.
Ξέρω για τι μιλάω.
Με συνδέετε με τον αρχισυντάκτη, παρακαλώ;
Παρακαλώ;
Παρακαλώ!
Εμίλιο.
Θα σου κάνω κάποιες πολύ εύκολες ερωτήσεις.
Μην ανησυχείς για τίποτα.
-Κατάλαβες; -Συγγνώμη, αλλά...
υπάρχει κάποιος λόγος που μου μιλάς σαν να έχω νοητική υστέρηση;
Μάλιστα.
Με λένε Καταλίνα.
Όμως, μπορείς να με λες Κάτι.
Έχεις υποκοριστικό, Εμίλιο;
-Χρησιμοποιώ ολόκληρο το όνομά μου. -Ας ξεκινήσουμε.
Τι χρονιά έχουμε, Εμίλιο;
Είναι 2017.
Τι εποχή;
-Άνοιξη. -Πολύ ωραία.
Σε ποια πόλη βρισκόμαστε;
-Στη Βαλένθια. -Πολύ ωραία.
Πολύ ωραία.
-Και σε ποιο μέρος βρισκόμαστε; -Στη φυλακή.
Μου κάνετε τεστ όλη μέρα και δεν με αφήνετε να φύγω.
Εμίλιο.
Σε παρακαλώ.
Θέλω να το πάρεις σοβαρά, σύμφωνοι;
-Στο νοσοκομείο. -Πολύ ωραία.
Τώρα, Εμίλιο, θέλω να φανταστείς
ότι έχεις 30 κέρματα.
Μπορείς να τα δεις;
Από αυτά τα 30, μου δίνεις τα τρία.
Πόσα μένουν;
Με συγχωρείς ξανά, Κάτι, αλλά...
αν και συνταξιοδοτημένος, είμαι καθηγητής μαθηματικών.
Ναι, το λέει ο φάκελος.
-Πανεπιστημίου. -Το λέει, το διάβασα.
Καλά.
Έχω 30, σου δίνω τα τρία, μου μένουν 27.
Πολύ ωραία. Αν μου δώσεις άλλα τρία;
Είκοσι τέσσερα, 21, 18,
-δεκαπέντε, 12, εννέα... -Πολύ ωραία.
-έξι, τρία, μηδέν. -Ναι, βλέπω ότι...
Τώρα, Εμίλιο,
μπορείς να μου πεις τι είναι αυτό;
Είναι γεγονός!
Με θεωρείς ηλίθιο!
Επειδή δεν τελείωσα το μαγικό τετράγωνο;
Δεν επιτρέπεται κάποιος να έχει μια κακή μέρα;
Το μυαλό μου είναι μια χαρά!
Βλέπεις αυτό εδώ; Είναι ο ιππόκαμπος.
Εδώ βρίσκονται οι πρόσφατες μνήμες.
Είναι οι πρώτες που θα χαθούν.
Μετά, θα πάει στο μπροστινό κομμάτι,
όπου βρίσκεται η λογική σκέψη.
Αυτό θα επηρεάσει την ικανότητά σου να λύνεις προβλήματα.
Ρώτα τη πόσες φορές με είδε να κλαίω Για την προδοσία της αγάπης σου
Σε ψάχνω όπου κι αν βρεθώ Μα να σε βρω δεν μπορώ
Τότε, ψάξε αλλού.
Είπες κάτι;
Αν τραγουδάς, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Τι είναι αυτό;
Ένα μαγικό τετράγωνο.
Ένα τι;
-Ένας μαθηματικός γρίφος. -Βαρετό φαίνεται, σωστά;
Δεν μ' αρέσουν τα μαθηματικά. Δεν ξέρω πού χρησιμεύουν.
Τα μαθηματικά είναι για τα πάντα.
Αυτό, για παράδειγμα.
Οι αναλογίες του S είναι γεωμετρικά σχήματα.
Δεν είναι S, είναι L.
Δεν μοιάζει, έτσι;
Δεν θα το τελειώσω ποτέ.
Μισώ το κέντημα.
Εμένα μου αρέσει να διαβάζω και να γράφω.
Μας έβαλαν αυτό το κέντημα στο σχολείο για τους γονείς μας.
Είναι μαθηματικό σύμβολο για το άπειρο.
Πες στον μπαμπά σου ότι τον αγαπάς μέχρι το άπειρο.
Τι ωραία ιδέα!
Θα φτάσει στο πίσω μέρος του εγκεφάλου. Εκεί είναι που...
αποθηκεύονται οι πιο παλιές σου μνήμες.
Και τα μαθηματικά είναι μια γλώσσα.
Μας λένε διάφορα, όπως τα γράμματα.
-Μαργαρίτα, ώρα για φαγητό! -Η μαμά μου.
Πρέπει να φύγω.
Πηγαίνω στην παραλία.
Έλα μαζί μου, αν θες.
Δεν μπορώ.
Έχω διάβασμα.
Τα λέμε την Κυριακή.
Με λένε Μαργαρίτα, παρεμπιπτόντως.
Κατάλαβες όσα σου είπα;
Ποια είναι η λύση;
Όχι. Δεν υπάρχει λύση.
Θα ήθελα να μιλήσω με κάποιον συγγενή.
-Όχι. -Όχι;
Δεν έχω.
Δεν έχεις οικογένεια; Έναν ανιψιό, έναν μακρινό ξάδερφο;
Δεν έχω κανέναν. Όχι.
Γεια σας, δρ Ροντρίγκεθ. Τι κάνετε;
Μπαμπά;
Ξέχασα να αναφέρω την κόρη μου;
Πρέπει να άρχισα...
το...
-Μπαμπά; -Γεια σου.
Με συγχωρείτε.
Μπαμπά;
Τι κάνεις εδώ;
Μπορούσες να με πάρεις τηλέφωνο. Θα ερχόμουν μαζί σου.
-Το ξέχασα. -Σωστά.
Δεν είναι αστείο.
Καθόλου... Τα λέμε!
Δεν είναι αστείο, γιατί δουλεύω εδώ. Με ξέρει ο κόσμος.
-Συγγνώμη. Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Τι θα σκεφτούν αν τους λες ότι δεν έχεις οικογένεια;
Είσαι πωλήτρια. Δεν δουλεύεις σε νοσοκομείο.
-Είμαι ιατρική επισκέπτρια. -Το ίδιο είναι.
Όχι, δεν είναι το ίδιο.
Με συγχωρείς. Γιατρέ!
Γιατρέ!
Περίμενε.
Πρέπει να της μιλήσω.
-Γιατρέ! -Λυπάμαι, Χούλια, αλλά βιάζομαι.
Ένα λεπτό. Κοιτάξτε.
Είναι ιδανικά για την τσέπη.
-Ευχαριστώ. -Έχει και στιλό.
Με συγχωρείτε. Ήθελα να σας πω...
Έχουμε ένα νέο αντιβιοτικό, το καλύτερο στην αγορά.
-Έλα το απόγευμα να μου το δείξεις. -Τέλεια.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Το ίδιο είναι.
Θες να σε πάω;
Όχι.
-Άσε με να σε πάω. -Δεν χρειάζεται.
Θα έρθεις για φαγητό την Κυριακή;
Θα σας πω κάτι που ίσως σας αλλάξει τη ζωή.
Μόνο δύο λέξεις.
"Εγώ επινοώ".
Θα σας αλλάξει τη ζωή.
Δεν ξέρετε αν αναφέρομαι στην επινόηση ενός πράγματος
ή στην επινόηση
μιας επινόησης.
Εντάξει.
Σήμερα, θα σας πω δύο λέξεις που ίσως σας αλλάξουν...
Μπλάνκα! Πλύνε χέρια και φώναξε τον μπαμπά.
Μπαμπά, βγες!
Έρχομαι!
Κάθε μέρα είσαι εκεί μέσα.
Το ρύζι παράβρασε.
Χούλια, ποιος έβαλε το ρύζι;
Πώς να ξέρω εγώ αν παράβρασε;
Πάλι ανέβαζες βίντεο, Φελίπε;
Οι ακόλουθοι με χρειάζονται.
Προσοχή μ' αυτό. Ζεματάει.
Για να δούμε.
Αυτά είναι. Πρόσεχε, αγάπη μου.
Μπλάνκα, μη χρησιμοποιείς το κινητό στο τραπέζι.
Τι άλλο; Ψωμί.
-Και νερό. -Έρχεται.
Μη με κάνεις να το μετανιώσω που σου πήρα το κινητό.
Θα πεις τίποτα στην κόρη σου;
Μπλάνκα, αγάπη μου. Το κινητό σου.
Μπλάνκα.
Τι λέμε πάντα; Πρέπει να ζεις τη στιγμή.
Το εδώ, το τώρα.
Έλα, μίλα με τον παππού σου.
Τι;
-Να σου πω. -Τι;
-Έχω Αλτσχάιμερ. -Το ξέρω.
Έλα, μικρή. Πάρε λίγη σαλάτα.
Όχι αυτό. Όχι, αγάπη μου.
Δώσ' το μου! Όχι!
Δεν θα βάλεις απ' αυτό.
Έχει πρόσθετα σάκχαρα και κορεσμένα λιπαρά.
-Θα βγάλεις σπυράκια. -Ούτε να φάω δεν μπορώ.
Τίποτα δεν μπορώ να κάνω, γαμώτο.
Ξέρεις τι δεν μπορείς; Να βρίζεις.
Εντάξει;
Μπορώ να έχω λίγο κρασί;
Όχι. Δεν έχουμε.
Μπαμπά, μίλησα με τον γιατρό...
και αποφασίσαμε ότι είναι καλύτερα
να μείνεις για λίγο μαζί μας.
-Τι; -Μπορείς να πάρεις το δωμάτιο της Μπλάνκα.
-Τι; -Όχι. Αποκλείεται.
Πήγαινέ τον σε ένα γηροκομείο, όπως όλοι.
Σε παρακαλώ, μικρή.
-Δεν θα έπρεπε να το συζητήσουμε; -Αγάπη μου.
-Ο μπαμπάς μου μας χρειάζεται. -Δεν ισχύει.
-Γιατί δεν μ' αφήνεις να σε βοηθήσω; -Γιατί είσαι εκνευριστική.
Μου φτάνει που θα χάσω το μυαλό μου.
Δεν μπορώ να ανεχτώ κι εσένα από πάνω.
Πολύ ωραία.
Ευχαριστώ.
Εμίλιο.
Υπάρχουν έγκυρες πανεπιστημιακές έρευνες που λένε...
ότι δεν υπάρχουν ανίατες ασθένειες.
Ναι;
Όλα είναι εδώ, στο υποσυνείδητο.
Εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να γιατρευτούμε.
Για δες.
Αν πιστέψεις με όλη σου τη δύναμη...
Το άθροισμα των δυνάμεων ισούται με μηδέν.
Φά' τη!
Τι κάνεις;
Όχι.
-Όχι. -Δεν το έκοψες;
Άσε με να καπνίσω με την ησυχία μου.
Ο αναπτήρας;
Πού είναι; Δώσ' τον μου.
-Έλα. Δώσ' τον μου. -Δικός μου.
Εντάξει; Τέλος.
Σε παρακαλώ, άσε με να καπνίσω με την ησυχία μου.
Θα σε αφήσω, αλλά πρώτα, απάντησέ μου σε κάτι.
-Τι σκοπό έχει να καπνίσεις; -Γιατί το έχω ανάγκη.
Δεν είπα "γιατί". Είπα "σκοπό". Τι σκοπό έχει;
Το "γιατί" αναφέρεται στον εγωισμό, σε δικαιολογίες.
Ο σκοπός δείχνει τα αληθινά κίνητρα που υπάρχουν μέσα μας.
-Για να ηρεμήσω, δώσ' τον μου. -Τέλεια.
Τα πας πολύ καλά.
-Τι σκοπό έχει να ηρεμήσεις; -Να μην τσακωθώ
με έναν άρρωστο που είναι πατέρας μου.
-Φέρε τον αναπτήρα! -Τα πας πολύ καλά!
Για ποιο σκοπό να μην τσακωθείτε;
-Θα ήταν λάθος. Είναι πατέρας μου. -Όχι. Λάθος.
Δεν είπα "γιατί".
-"Σκοπό", θυμήσου. Για ποιον σκοπό. -Δεν το πιστεύω.
Σκέψου. Για ποιον σκοπό;
Για να...
Για να είμαι η καλή κόρη
που δεν μ' αφήνει να είμαι, που θέλω να είμαι.
-Θέλω να είμαι. Δώσ' τον μου, σε παρακαλώ. -Τέλεια. Κοντεύουμε.
Μείνε μαζί μου.
Για ποιον σκοπό να είσαι καλή;
Τι κάνει ο πατέρας σου;
Για να...
-Κοουτσάρισμα. -Τι;
Ένα επάγγελμα που επινόησε, για να μην παραδεχτεί ότι είναι άνεργος.
-Θέλω να είμαι... -Κοντεύουμε.
Για ποιον σκοπό θες να σε χρειάζεται;
Για να νιώσει περήφανος για μένα, για να...
Για να νιώσω ότι με νοιάζεται, έστω λιγάκι.
-Άσε με να καπνίσω, σε παρακαλώ. -Τέλεια.
-Μπράβο. -Σε παρακαλώ.
Είμαι περήφανος για σένα.
-Κι εγώ για σένα, αλλά άσε με να καπνίσω. -Όχι.
Κάτι ακόμα. Σκέψου το.
Το τσιγάρο θα τον κάνει να σε αγαπήσει κι άλλο;
-Ναι. -Όχι.
Όχι, αγάπη μου. Δεν θα γίνει.
Δεν θα γίνει, εντάξει;
Έλα δω.
-Σε παρακαλώ. -Άκου.
-Τι; -Τι σκοπό έχει να το καπνίσεις;
Αργείτε;
Θέλω να πάω στο σπίτι,
προτού ξεχάσω τον δρόμο του γυρισμού.
Για ποιον σκοπό, λες.
Γιατί έτσι μου 'ρχεται.
Βρήκες το κρασί.
Ωραία.
Το ξανασκέφτηκα, μπαμπά.
Ναι, μπορείς να μένεις στο σπίτι σου.
Όμως, θα πάρεις κινητό.
-Για ποιον σκοπό; -Σωστά, Εμίλιο.
Για την ηρεμία μου, μπαμπά.
Θέλω να πάρεις κινητό,
για να σε βρίσκω πάντα. Αυτό είναι όλο.
Ξέρεις ότι τα σιχαίνομαι. Δεν ξέρω να τα χρησιμοποιώ.
Μην ανησυχείς. Θα σου δείξει η Μπλάνκα.
Γιατί εγώ;
Αγάπη μου, είσαι η καλύτερη.
Κανείς δεν έχει περισσότερη εμπειρία στα κινητά από εσένα.
-Δεν είναι δίκαιο. -Ούτε υγιές.
-Σου καίνε τον εγκέφαλο. -Εσένα είναι ήδη καμένος.
Φάε.
Τι είναι αυτό;
Δεν είναι η πρώτη φορά που η μάνα σου με βάζει να πάρω.
Τι γλυκούλι!
Μην τα κάνεις άνω κάτω.
Πώς τους ξεχωρίζεις; Δεν βλέπω τον τίτλο.
Ξέρω σε ποια σειρά βρίσκονται.
Ναι, καλά. Ποιος είναι αυτός;
Ντον Τζιοβάνι. Μότσαρτ.
Βάλ' τον στην ίδια θέση.
Εκεί.
Το καλό μ' αυτήν τη μουσική είναι ότι δεν χρειάζεται να θυμάσαι τα λόγια.
Τι τυχερός που είμαι!
Λοιπόν, τι γίνεται με τα μαθήματα;
Πρέπει κάτι να σου δείξω, όχι;
Δεν θέλω να μου δείξεις και δεν θέλω να μάθω.
Η μητέρα σου δεν είναι εδώ.
-Δεν χρειάζεται να το μάθει. -Ξέρει τα πάντα.
Μου κάνει εντύπωση που δεν το ξέρεις, ενώ είσαι έξυπνος.
Έχεις τηλεόραση;
-Όχι. -Wifi;
Κλείσε τον ήχο σ' αυτό το πράγμα.
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Τι είναι αυτό;
Ένα παιχνίδι.
Πρέπει να προσθέτεις ίσους αριθμούς μέχρι το 4096.
Για να δούμε.
Θες να δοκιμάσεις;
Όχι.
Είσαι σίγουρος;
Αφού επιμένεις...
Παππού, είσαι άπαιχτος.
Πρέπει να το μοιραστώ. Θα τρελαθούν οι φίλοι μου.
Αφού δεν το έκανες εσύ.
Και;
Και τι άλλο μπορείς να κάνεις μ' αυτό το μαραφέτι;
Τι δεν μπορείς να κάνεις, εννοείς.
Ένα κινητό είναι ο Θεός.
Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Μπορείς να δεις τον καιρό.
Αρέσει στους γέρους αυτό, όχι;
Λοιπόν,
μπορείς να κατασκοπεύεις όποιον θες,
-μπορείς να κάνεις σεξ... -Τι;
Το κάνουν ακόμα στην ηλικία σου.
Όχι. Το άλλο που είπες. Να κατασκοπεύεις όποιον θες.
Όλος ο κόσμος είναι εδώ.
Όχι όλος ο κόσμος. Εγώ δεν είμαι.
Ορίστε;
"Καθηγητής πανεπιστημίου της Βαλένθια".
"Ανακάλυψε έναν πρώτο αριθμό".
Έστειλες γράμμα σε έναν αρχισυντάκτη
παραπονούμενος... Τι είναι το μαγικό τετράγωνο;
Τα γράφει εκεί μέσα;
Σου το είπα, παππού.
Θεός.
Κι αν έγραφες
"Μαργαρίτα Πίκερ Γκαρθία";
Ποια είναι αυτή;
-Μια φίλη. -Τι φίλη;
Τι σε νοιάζει;
Ποιος έχει τη δύναμη;
Είναι μια παιδική μου φίλη...
που έχω χρόνια να δω...
και είμαι περίεργος να δω πού είναι τώρα.
Για να δούμε.
Μαργαρίτα Πίκερ.
-Παππού, τι φίλη είναι αυτή; -Όχι! Δεν είναι αυτή!
Είναι στην ηλικία μου. Κλείσ' το.
Αυτή θα είναι.
Για να δω.
Αυτή η γυναίκα γεννήθηκε πριν από 100 χρόνια.
Πόσων χρονών είσαι;
Έχει καμία άλλη;
Για να δούμε.
Βρήκα κι άλλη Μαργαρίτα Πίκερ.
Έχει μία στη λίστα καθηγητών λογοτεχνίας στη Ναβάρα.
Καθηγήτρια λογοτεχνίας;
Ναι, στη Ναβάρα.
Λέει πού μένει;
Όχι, δεν λέει.
Καλά.
Νόμιζα ότι βρίσκεις τα πάντα εκεί μέσα.
Απίστευτο! Καλώς ήρθες στον 21ο αιώνα, Εμίλιο!
Πολύ κουλ!
Μ' αρέσει πολύ.
Πολύ ωραία.
Τώρα, μπορείς να στέλνεις φωτογραφίες, μηνύματα WhatsApp...
-Αντίο. -Να θυμάσαι τι σου είπα.
"Σε πληγώνει μόνο ό,τι επιτρέψεις να σε πληγώσει".
Να μην ακούω αν με λένε σακάτισσα;
Σωστά.
Όχι.
Όχι, αγάπη μου. Δεν εννοώ αυτό.
-Ποιος σε λέει έτσι; -Κανείς. Πλάκα κάνω.
-Τα λέμε μετά. -Αντίο.
-Φιλάκι. -Μας κοιτάνε όλοι.
Κόλλα το.
-Αντίο! -Αντίο.
Λάουρα, Λουσία!
Αντίο, κορίτσια!
Έκανες τις ασκήσεις;
Το πρόβλημα με τον έμπορο πετρελαίου ήταν τόσο δύσκολο!
Όχι, πανεύκολο ήταν. Κοίτα.
Κάτσε. Στο άλλο είναι.
Ξέχασα το τετράδιο. Περίμενε.
Μπαμπά!
Χαζός είσαι; Δεν βλέπεις;
Οι προσβολές σημαίνουν φόβο.
-Πώς είσαι σήμερα; -Καλά.
Να ξεκινήσουμε;
Είναι 2018, φθινόπωρο, Βαλένθια, νοσοκομείο.
Εμίλιο...
δεν λειτουργεί έτσι. Το ξέρεις.
Είμαι μια χαρά.
Ήθελα να μας γλιτώσω λίγο χρόνο.
Όμως, μάλλον δεν έχετε να κάνετε κάτι ενδιαφέρον με τον χρόνο σας.
-Μπαμπά, σε παρακαλώ. -Απλώς...
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Πάμε κατευθείαν στα κέρματα.
Όπως θα θυμάσαι, έχεις 30 κέρματα.
Πόσα μένουν αν μου δώσεις τρία;
-Μπαμπά. -Μισό λεπτό.
Δεν βιαζόμαστε.
-Είναι καθηγητής μαθηματικών, σας το είπε; -Ναι.
-Πανεπιστημίου. -Ναι, μου το είπε.
-Είκοσι επτά. -Είκοσι επτά.
-Κυρία; -Τι;
Συγγνώμη. Απλώς κάποιες φορές...
Πολύ ωραία, Εμίλιο.
Αν μου δώσεις άλλα τρία;
-Είκοσι τέσσερα. -Ναι, 24.
-Παρακαλώ. -Συγγνώμη.
Απλώς ο μπαμπάς μου τα ξέρει απ' έξω αυτά.
Δείξε της, μπαμπά.
Δεν υπάρχει βιασύνη.
Πάμε, μπαμπά.
Είκοσι ένα, 18, 15...
-δώδεκα. -Πολύ ωραία. Μπράβο, μπαμπά.
Βλέπετε ότι μπορεί;
Γεια σας. Ναι. Θα ήθελα να μάθω
αν μπορείτε να μου δώσετε στοιχεία επικοινωνίας για μια καθηγήτρια.
Μπορείτε να μου πείτε σε ποιο σχολείο δούλευε, έστω;
Εμπιστευτικές πληροφορίες;
Καταλαβαίνω, βεβαίως.
Με συγχωρείτε, αλλά μιλάω με το τμήμα εκπαίδευσης της Ναβάρα
ή με τη CIA;
Παρακαλώ;
Τι θες εδώ;
Ήρθα να δω τον παππού μου.
-Είμαι άρρωστος, όχι βλάκας. -Καλά.
Δεν θέλω να πάω στο σπίτι. Αποφεύγω τον πατέρα μου.
Ναι, σε καταλαβαίνω απολύτως. Το ξέρει η μητέρα σου;
Της έστειλα μήνυμα. Είπε να περάσω το απόγευμα μαζί σου.
Τι; Αυτό αποκλείεται.
Έχω κάπου να πάω.
Δεν είσαι μεγάλος για οδήγηση;
Δεν είσαι μικρή για να κυκλοφορείς μόνη;
Για στάσου.
Θα πας στη Ναβάρα;
Πας να ψάξεις για τη Μαργαρίτα, σωστά;
Είναι από εκείνες τις εκκρεμότητες των γέρων πριν πεθάνουν.
-Άσε με να έρθω μαζί σου. -Τι; Όχι.
-Έλα, παππού. -Θα με σκότωνε η μάνα σου.
Ούτως ή άλλως δεν θα πεθάνεις;
Έλα!
-Με τίποτα. -Μα, παππού...
πώς θα πας μόνος στη Ναβάρα, ενώ δεν βρίσκεις ούτε το μπάνιο;
Όπως ταξιδεύει ο κόσμος εδώ και χρόνια.
Κοίτα.
Μ' αυτό εδώ, δεν χρειάζεται να θυμάσαι πού πας.
Σε πάει μόνο του.
Θα φτάσετε στον προορισμό σας σε τέσσερις ώρες και 21 λεπτά.
Διαλέξατε την πιο σύντομη διαδρομή.
-Πότε γεννήθηκες; -Στις 3 Ιανουαρίου.
Πόλη;
Τι έγινε; Θα αρχίσεις κι εσύ τα νοητικά τεστ;
Τι τεστ; Σου ανοίγω λογαριασμό στο Facebook.
Δικό μου; Γιατί;
Για να βρούμε τη Μαργαρίτα, θέλουμε διεύθυνση.
Θες το Facebook να ενεργοποιήσει τις Αναμνήσεις;
Ξέρει το Facebook ότι έχω Αλτσχάιμερ;
Θα πω ναι. Θα σε βοηθήσει.
Χαμογέλα!
Πίεσε τη γλώσσα στο πίσω μέρος των δοντιών σου.
Τι είναι αυτό;
Φωτογραφία ή πορτρέτο του Ρέμπραντ;
Η φωτογραφία του προφίλ είναι η πιο σημαντική φωτογραφία της ζωής σου.
Κατάλαβες;
-Δεν θες διπλοσάγονο. -Όχι, φυσικά.
-Έλα. -Καλά.
-Αυτό είναι. -Ωραία.
Για να δούμε.
Για να βγείτε στην έξοδο 1Α προς V-23
προς το Σαγούντο, χρησιμοποιήστε τη δεξιά λωρίδα.
Παππού, να κοιτάς στον καθρέπτη!
Κοίταξα.
Τι είναι αυτό; Πορνό;
Όχι.
Στην εποχή μου, δεν φορούσαν ρούχα
όσοι δεν είχαν λεφτά για να αγοράσουν.
Είναι το αγόρι μου. Είμαι κι εγώ ερωτευμένη.
Τον λένε Πάου. Γνωριστήκαμε στο Videocally.
-Ζει στη Βαρκελώνη. -Τι; Κάτσε.
Εννοείς ότι δεν τον έχεις δει ποτέ από κοντά;
Όχι. Δηλαδή, ναι.
-Ναι ή όχι; -Ναι, αλλά όχι...
Δεν θέλω να ξέρω.
Η μητέρα σου είναι. Θα το σηκώσω, αλλιώς δεν πρόκειται να σταματήσει.
Κάτσε. Είναι βιντεοκλήση. Κράτα έτσι το κινητό.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Ναι.
-Μπαμπά. -Τι;
Πού είσαι;
Στο σπίτι, πού αλλού;
Μην κρατάς τόσο κοντά το τηλέφωνο. Σε βλέπω.
-Εγώ δεν σε βλέπω. -Ωραία.
Καλά. Είναι εκεί η Μπλάνκα; Είπε ότι θα μείνει απόψε μαζί σου.
-Ναι, εδώ είναι. -Πες της να το σηκώσει.
Όχι, δεν... Δεν μπορεί.
Είναι στο μπάνιο.
Τι κάνεις, μπαμπά;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Συνεχίστε στην Α-23 για 150 χιλιόμετρα.
Βγείτε από την έξοδο...
Μπαμπά, τι ακούγεται;
-Η τηλεόραση. -Τι; Όχι.
Τι εννοείς; Δεν έχεις τηλεόραση. Πού είσαι;
Πρόσεχε!
Μπλάνκα; Σήκωσε το τηλέφωνο!
-Πού είσαι; -Πες τρέλες.
-Δεν ξέρω ποια είσαι. -Σε ικετεύω.
-Δεν έχεις κόρη. -Δεν αστειεύομαι.
-Πες να το σηκώσει. -Δεν έχω παιδιά!
Μπαμπά!
Να πάρει, παππού!
Τι περίμενες;
Μου έμαθες να κάνω τα πάντα με το τηλέφωνο εκτός από το να μιλάω.
Να μιλάς στο τηλέφωνο; Σε ποιον αιώνα ζεις;
Πάτε αντίθετα. Ανακατεύθυνση διαδρομής.
Νομίζω ότι η αμβλεία γωνία κολακεύει.
LOL.
Τι είπες;
Τι σημαίνει αυτό;
Γελάω, είναι αστείο...
Σαν το "Δεν μου έμεινε άντερο απ' το γέλιο".
Δεν μου έμεινε άντερο απ' το γέλιο.
Ευχαριστώ. Αντίο.
-Γεια. -Γεια.
Το προϊστορικό αμάξι.
Είναι 30 ευρώ.
Παππού, 30.
Έλα, πρέπει να πληρώσουμε.
Υπάρχει πρόβλημα;
-Όχι. -Ναι.
Παππού, δεν έχει πλάκα.
-Γνωρίζετε τη μικρή; -Όχι.
Εμίλιο. Εγώ είμαι.
-Η Μπλάνκα. -Δεν ξέρω ποια είναι.
Έχει Αλτσχάιμερ.
Άσ' το.
-Πρέπει να καλέσω την αστυνομία. -Όχι!
Είμαστε μια χαρά. Έτσι, Εμίλιο;
Μας δημιουργείς μπελάδες, παππού.
-Μίλα του. -Γεια σας, τι κάνετε;
Όχι!
Ξέχνα το για ένα διάστημα.
Φεύγουμε.
Λοιπόν.
Θεέ μου, δες εδώ.
-Μπορείς να οδηγήσεις; -Ναι.
Τι έχει πάθει το αμάξι;
Πάτα δυνατά τον συμπλέκτη. Έτσι.
Τι βενζίνη έβαλες;
Υπάρχουν πολλές;
Μεγάλους μπελάδες, παππού.
Μεγάλους μπελάδες.
-Όχι. -Αποκλείεται.
Μάλιστα.
Πολύ ωραία.
Ευχαριστώ πολύ. Τα λέμε σε λίγο.
Αυτό ήταν.
Έρχεται γερανός να το πάει στο συνεργείο. Αύριο θα είναι έτοιμο.
Αύριο;
Τι εννοείς αύριο; Δεν γίνεται αύριο. Όχι...
Δεν θα κοιμηθούμε εδώ.
Είναι αηδιαστικό, κιτς. Με τίποτα.
Πρέπει.
Δεν τράκαρα εγώ το αμάξι μας.
Αν δεν ήταν στο συνεργείο,
θα πηγαίναμε σπίτι και θα ερχόμασταν αύριο.
Άρα, πρέπει να μείνουμε, αγάπη μου.
Σας κοιτάζω και δεν ξέρω σε ποιον να ρίξω την ευθύνη.
Αυτός είναι ο ενήλικας.
-Ναι. -Κι αυτή η υγιής.
Να πάρει!
Κι εσύ δεν θα πεις τίποτα στην κόρη σου, έτσι;
Όχι. Φυσικά θα πω.
Θα κάνουμε μια συζήτηση...
-όταν γυρίσουμε στο σπίτι. -Στο σπίτι;
Θεωρείς ότι αυτό μπορεί να περιμένει;
Τόσα μπορούσαν να συμβούν!
Πού νομίζατε ότι πηγαίνατε; Πες μου. Πού;
Πού, μπαμπά;
Να βρω τον έρωτα της ζωής μου.
Τι;
Μπαμπά...
Πήγαινες στην Ουέσκα;
Η μαμά δεν είναι στο χωριό.
Ξέρω ότι έχει πεθάνει.
Δεν μιλούσα για εκείνη.
Πώς;
Τεράστιους μπελάδες, παππού.
Εγώ...
Γεια σου.
Κοίτα τι σου έφερα.
Μην το πεις στη μαμά.
Κινητό!
Μόνο 16 GB; Είσαι σοβαρός;
Θα ξεπουληθώ για 64 και βάλε.
Αγάπη μου... Όχι, άκου.
Μπλάνκα...
Αγάπη μου...
Οπότε, αυτή... Πώς την είπαμε...
-Μαργαρίτα. -Η Μαργαρίτα...
-είναι ένας παιδικός έρωτας. -Σωστά.
Ήσουν πάντα ερωτευμένος μαζί της, αλλά δεν της το είπες.
Και παντρεύτηκες τη μαμά, που μόλις έμαθα ότι δεν αγαπούσες.
Αγαπούσα τη μητέρα σου.
-Καλά. -Πολύ.
Μα δεν ήμουν ερωτευμένος.
Και τώρα, 50 χρόνια μετά,
θες να πας στη Ναβάρα, να βρεις αυτήν τη γυναίκα,
με ποια πρόθεση
ακριβώς, μπαμπά;
Δηλαδή...
δεν ξέρω. Θα παντρευτείτε, θα κάνετε παιδιά;
Τι;
Θέλω απλώς να τη δω.
Αν ήσουν τόσο ερωτευμένος,
γιατί δεν της το είπες;
Είχα πολύ διάβασμα.
Δεν χωρούσε κάτι τέτοιο στην εξίσωση.
-Τι; -Τίποτα.
Τίποτα.
Δεν ανακαλύπτεις έναν πρώτο αριθμό χωρίς θυσίες.
Ξέρεις γιατί σπούδασα επιστήμες κι όχι τέχνες;
Γιατί μόνο όταν διαβάζαμε μαθηματικά περνούσαμε χρόνο μαζί.
-Δεν είναι αλήθεια. -Είναι.
-Διαβάζαμε και χημεία. -Ναι, κι αυτό.
Τι σημασία έχει;
-Ξέχνα το. -Περίμενε.
Πάντα παραπονιέσαι...
ότι δεν σου ζητώ βοήθεια.
Λοιπόν, σου τη ζητάω τώρα.
Σε παρακαλώ, κόρη μου...
βοήθησέ με να βρω τη Μαργαρίτα.
Γιατί τώρα;
Η μαμά πέθανε πριν από πέντε χρόνια.
Γιατί όχι τότε;
Γιατί θα την ξεχάσω.
Πέρασα όλη μου τη ζωή προσπαθώντας να μη σκέφτομαι τη Μαργαρίτα.
Και τώρα που...
ξέρω τι θα συμβεί...
δεν θέλω.
Λυπάμαι, μπαμπά.
Δεν θα προδώσω τη μνήμη της μαμάς.
Ευχαριστώ.
-Τι κάνεις, αγάπη μου; -Τίποτα.
Τίποτα;
Ωραία είναι να μην κάνεις τίποτα.
Κοίτα να το χαρείς τώρα που είσαι μικρή, γιατί θα μεγαλώσεις...
και θα αποκτήσεις υποχρεώσεις και ευθύνες.
Να χαίρεσαι κάθε στάδιο της ζωής σου.
Να μη βιάζεσαι, καταλαβαίνεις;
-Έγινες κι εσύ κόουτς τώρα; -Όχι.
Θέλω να ξέρεις ότι είσαι ακόμα μικρή.
Δεν χρειάζεται να βιαστείς. Έχεις καιρό για...
αγόρια.
Ή για κορίτσια, ό,τι προτιμάς.
-Όχι. -Ναι, αγάπη μου.
-Είμαι πολύ ανοιχτή μαμά. -Λοιπόν,
-έψαξες το κινητό μου; -Όχι.
Όχι. Δεν θα έκανα κάτι τέτοιο.
Έβγαλες αντικλείδι για το ημερολόγιό μου όταν ήμουν πέντε.
Ήσουν πολύ μικρή.
Πώς μάντεψες τον κωδικό;
Αφού τον πατάς 20 φορές τη μέρα!
-Είναι η ζωή μου! -Όχι, δεν είναι.
Είμαι η μητέρα σου. Μου ανήκει η ζωή σου.
-Δεν είναι δική σου. -Μαμά, σε μισώ.
Με μισείς; Πολύ καλά.
Πες μου κάτι που δεν ξέρω. Ειλικρινά...
Αλήθεια;
Ο μπαμπάς έχει γκόμενα. Σε απατά.
Δεν μιλάμε για μένα, αλλά για σένα.
-Άκουσες τι σου είπα; -Μιλάμε για σένα.
Πού γνώρισες αυτό το αγόρι;
-Το ήξερες. -Στο Internet;
Αν τον γνώρισες στο Internet...
-Γάμα το, μαμά! -Μη λες "γάμα το"!
Δεν θέλω να βρίζεις!
Το ήξερες.
Ναι, το ήξερα.
Και;
Τι θες να κάνω;
Να πάρω διαζύγιο;
Δεν θα το κάνω. Δεν είναι δίκαιο.
Προσπαθώ πολύ να κρατήσω την οικογένεια ενωμένη.
Για να είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.
Δεν θα τα χάσω όλα, επειδή ο πατέρας σου δεν κρατά το φερμουάρ κλειστό.
Εντάξει;
Γιατί εγώ δεν έκανα τίποτα κακό.
Ίσως είναι δικό σου πρόβλημα. Τα κάνεις όλα τόσο καλά.
Μπαμπά, μου δίνεις τη μαρμελάδα;
Φυσικά.
Λοιπόν.
Σκεφτόμουν
πως, αφού θα γυρίσουμε νωρίς στο σπίτι...
να πάμε όλοι μαζί στο σινεμά.
Έχουμε καιρό να δούμε μαζί μια ταινία.
Μ' αρέσει πολύ η ιδέα.
Ας δούμε μια κομεντί, που θα αρέσει στη μαμά. Έτσι;
Τέλεια ιδέα.
Φυσικά, αγάπη μου.
Όχι, μπαμπά. Ηρέμησε.
Μπαμπά. δώσε μου την κούπα.
-Όχι. -Δώσε μου την κούπα. Μπαμπά!
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς.
ΘΑΡΑΓΟΘΑ ΒΑΛΕΝΘΙΑ
-Πας αντίθετα. -Όχι.
-Ναι, από την άλλη έπρεπε να στρίψεις. -Όχι.
Δεν έκανα λάθος.
Πάμε στη Ναβάρα.
Τι εννοείς; Στη Ναβάρα; Δεν γίνεται.
-Ναι, στη Ναβάρα. -Δεν γίνεται. Δουλεύω αύριο.
-Έχω δύο συνεδρίες. -Θα σου τις πληρώσω.
Δεν έχει σχέση με τα λεφτά.
-Με χρειάζονται οι πελάτες μου. -Άρα, δεν πληρώνουν.
-Τότε, μπορούμε να πάμε. -Ναι.
Εμίλιο, έχεις σοβαρό πρόβλημα παθητικής επιθετικότητας,
το ξέρεις, σωστά; Το ξέρεις.
Για δες. Νόμιζα ότι το πρόβλημά μου ήταν το Αλτσχάιμερ.
Στη Ναβάρα, αλλά πού;
Λοιπόν...
στη Ναβάρα.
Στη Ναβάρα, γενικώς.
Στη Ναβάρα, γενικώς;
Πολύ ωραία.
Ευτυχώς που η οικογένειά μου δεν με χρειάζεται.
-Συγχώρεσέ με, μαμά. -Πάμε στη Ναβάρα!
Συγχώρεσέ με.
Γεια σου, Μπλάνκα.
Είσαι καλά;
Είσαι μια μέρα εκτός σύνδεσης.
Έγινε κάτι σημαντικό. Παντρεύεται ο ξάδερφός μου στη Βαλένθια.
Θα έρθω στην πόλη σου!
Να συναντηθούμε;
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ με αυτό, Μαργαρίτα.
Μπαμπά;
Άλλο είναι να σε πηγαίνω να βρεις τη Μαργαρίτα
κι άλλο να μου κοπανάς το όνομά της στη μούρη.
-Νομίζω ότι σοβαρολογεί. -Τι;
Μπαμπά, ποια είναι αυτή;
Η Μαργαρίτα.
Όχι, μπαμπά. Δεν είναι η Μαργαρίτα.
Είναι η εγγονή σου. Πώς τη λένε;
Μπαμπά;
-Μαμά, δεν πειράζει. -Όχι, πειράζει.
Δεν θα τον αφήσουμε να χάσει την πραγματικότητα.
Έλα, μπαμπά. Σκέψου.
Πώς λένε την εγγονή σου; Έλα.
Πάμε.
Χούλια, έχει δίκιο. Άσ' το.
Δεν θα το αφήσω. Μπαμπά.
Σακάτισσα.
-Τι είπες; -Παππού, όχι!
Κάλτσα.
Όχι, μπαμπά.
Άσπρο... Μπλάνκο...
Μπλάνκα!
Μπλάνκα, πολύ ωραία. Ναι.
Πολύ ωραία, μπαμπά.
Είδες ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει;
Μπλάνκα. Πολύ ωραία.
Θα φτάσουμε εκεί και δεν θα θυμάται τι να πει.
Είναι 2018...
φθινόπωρο...
-στου διαόλου τη μάνα. -Τέλεια.
Πολύ καλά.
Τι συμβαίνει;
Ντρέπομαι.
-Έλα, μπαμπά. -Παππού!
Δεν είναι ώρα για ντροπές.
Πρέπει να τραβήξουμε βίντεο, σε περίπτωση που ξεχάσεις.
Δεν ξέρω τι να πω.
Λοιπόν, τι λες γι' αυτό;
"Η ζωή μου πριν ήταν σαν μια σκοτεινή νύχτα...
μέχρι που εμφανίστηκες εσύ...
και...
σαν ένας μετεωρίτης
άναψες τα αστέρια μου".
Όχι. Δεν βγάζει νόημα, γιατί τα αστέρια έχουν δικό τους φως.
Δεν χρειάζονται άλλο σώμα για να λάμψουν.
Λοιπόν, μπαμπά.
Σκέψου.
Τι σου άρεσε στη Μαργαρίτα;
Τι την κάνει ξεχωριστή;
Ποιο πράγμα;
Είναι...
σαν τον αριθμό πι.
Τράβα βίντεο.
Μου αρέσουν τόσο πολύ τα μαθηματικά...
γιατί είναι σκέτη λογική.
Οι αριθμοί...
είναι λογικοί, προβλέψιμοι.
Μα, ξαφνικά...
στη μέση αυτής της αρμονίας...
εμφανίζεται ο αριθμός πι.
Ένας αριθμός...
μυστηριώδης, άπειρος.
Ένας ζωντανός αριθμός.
Φτιάχνει δική του πορεία. Δεν ακολουθεί...
κανένα μοτίβο.
Κι αυτό προσδίδει στα μαθηματικά λογική...
μα και μαγεία.
Αυτό ήταν...
η Μαργαρίτα για μένα.
Η μαγεία.
-Υπέροχο. -Λοιπόν,
δεν θα μπορέσει να αντισταθεί.
-Σίγουρα; -Ναι.
Όχι, εσύ ήσουν.
-Μια αγελάδα ντυμένη με στολή! -Με είπες "αγελάδα";
Ορίστε;
Είναι σακάτισσα, αλλά όχι χοντρή.
Παππού, είναι η δεύτερη φορά που με λες έτσι.
Όχι.
Καθηγητή Πάρδο, δεν με θυμάστε;
Μια αγελάδα ντυμένη με στολή!
Να τη πάλι η αγελάδα.
-Είσαι μεθυσμένος, νεαρέ; -Τι;
Πάρε, αγάπη μου.
Μαμά, αυτός ο κύριος με λέει χοντρή.
"Αγελάδα", για να ακριβολογώ.
-Ορίστε; Αλήθεια λένε; -Όχι.
Ο κύριος ήταν καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο
και ήθελα απλώς να τον χαιρετίσω.
Χάρη σ' αυτόν, ανακάλυψα τα μαθηματικά.
Βασικά, αυτό είναι το επάγγελμά μου.
Είμαι καθηγητής.
Μάλιστα.
Κοιτάξτε, λυπάμαι. Απλώς...
Δεν ξέρω ποια ήταν η παρεξήγηση, αλλά...
-ο πατέρας μου δεν είναι καλά. -Λυπάμαι πολύ.
Μην ανησυχείς. Είμαι βέβαιος ότι το είπες με πολλή αγάπη.
-Το βλέπω. -Του άρεσαν τα μαθηματικά;
Σίγουρα είναι πιωμένος.
Αντίο.
Αυτό δονείται.
Για να δω.
Παππού! Σε δέχτηκαν στην ομάδα καθηγητών της Ναβάρα!
-Ναι; -Κοίτα!
Σοβαρά;
Τι;
Τι έγινε;
Αυτή είναι;
-Ναι. -Δείξ' τη μας.
Για να δούμε.
"Καθηγητές του Ινστιτούτου Εστέγια στην επέτειο του κέντρου".
Άρα ξέρουμε πού δούλευε, σωστά;
Θα ρωτήσουμε εκεί.
-Όχι. -Ναι.
-Τι; -Να πάμε,
αλλά όχι σήμερα. Είναι Σάββατο. Θα 'ναι κλειστά.
Είναι μια 70χρονη που μένει στο χωριό.
Σε ένα μέρος θα ξέρουν σίγουρα.
Γεια. Καλησπέρα...
Πάκι.
Κοίτα, εμείς...
ψάχνουμε μια κυρία περίπου 70 χρονών.
Υποθέτω ότι είναι ασθενής σας.
Τη λένε Μαργαρίτα Πίκερ.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσες να μας πεις πού μένει.
Η πληροφορία είναι εμπιστευτική.
Σωστά, όμως, ήρθαμε από τη Βαλένθια μόνο για αυτό.
Ήταν πολύ μεγάλο ταξίδι.
Επίσης...
Λοιπόν, είμαι συνάδελφος.
-Είστε νοσοκόμα; -Όχι.
Γιατρός;
Ιατρική επισκέπτρια.
Πωλήτρια.
-Όχι. Δεν είναι το ίδιο. -Το ίδιο είναι.
-Τι; -Κάντε στην άκρη. Περιμένει κόσμος.
Άκου. Η αλήθεια είναι...
Βλέπεις αυτόν τον άντρα;
Είναι ο πατέρας μου.
Είναι άρρωστος
και πεθαίνει.
Δεν έχουμε χρόνο.
Σε παρακαλώ,
χρειαζόμαστε τη διεύθυνση επειγόντως.
Πείτε μου κάτι που δεν έχω ξανακούσει.
Ειλικρινά...
Δεν ήθελα να φτάσω σε αυτό το σημείο, αλλά...
Όλα αυτά τα έχω κρατημένα για τους γιατρούς.
Όμως, για σένα, θα κάνω μια εξαίρεση, Πάκι.
Τι λες;
Από πού είστε;
-Από τη Βαλένθια. -Φαίνεται!
Κοίτα.
Με αυτό, δεν πέφτει.
Δεν είναι θαυμάσιο; Κοίτα.
Δεν πέφτει.
Έπεσε.
Τι λες;
Επόμενος!
Αυτό ήταν. Ευχαριστώ.
-Με συγχωρείτε. -Έλα, Μαρία.
-Τι κάνεις; -Σειρά μου.
-Μην τα κάνεις χειρότερα. -Όχι.
Πάκι, με συγχωρείς. Να σε ρωτήσω κάτι;
Σωστά πιστεύω ότι παλιότερα ήσουν ευχάριστη;
-Όχι. -Ήσουν μια κοπέλα
που ήθελε να κάνει κάτι χρήσιμο, να αφήσει το σημάδι της....
Σωστά; Γι' αυτό σπούδασες Νοσηλευτική.
Για να βοηθάς τους άλλους.
Όμως, ο κόσμος...
Ο κόσμος, όλοι μας, δεν νιώθουμε πάντα ευγνωμοσύνη
προς την Πάκι, τους συναδέλφους της.
-Έχασες το κίνητρό σου, Πάκι. -Μη...
Θα σκέφτεσαι "Τι απέγινε εκείνο το κορίτσι;"
Πάντα να ανησυχείς για άλλους, να θες να βοηθήσεις.
"Έχει πεθάνει;" θα αναρωτιέσαι.
Δεν είναι αλήθεια.
Δεν έχει πεθάνει. Είναι εκεί.
Είναι εκεί, τη βλέπω.
Και ξέρεις κάτι, Πάκι;
Αυτός εδώ ο άντρας σε χρειάζεται.
Ναι.
Δώσε μας τη διεύθυνση, Πάκι.
Πάκι!
-Πάμε, Πάκι! -Πάκι!
-Έλα. -Έλα, Πάκι.
Έλα, Πάκι, μπορείς.
Έλα, Πάκι! Πάμε!
Δείξε μας ότι δεν είσαι η πικρόχολη δημόσιος υπάλληλος που όλοι νομίζουμε!
Έλα.
Όχι.
Φύγετε από δω.
Έξω!
Τώρα!
Θα το αφήσω ως δώρο.
Ευχαριστούμε.
Τα έκανα θάλασσα.
Πάμε.
Τι κάνεις;
Όταν γυρίσουμε στη Βαλένθια, θα φύγεις.
Μπορούσες να το κρύψεις τουλάχιστον, έτσι;
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μου το έκανες αυτό.
Δεν καταλαβαίνω γιατί το έκανες.
Δεν είναι "γιατί".
Κοίτα, ειλικρινά...
-Όχι. -Δεν είναι "γιατί". Ρώτα με.
-Είναι τόσο γελοίο... -Εντάξει. Όχι.
Ηρέμησε. Θα ρωτήσω μόνος μου.
Φελίπε, τι σκοπό είχε η απιστία;
Είχε σκοπό να με πιάσεις.
Να με πιάσεις και να με αφήσεις.
-Ο παππούς δεν είναι στο κρεβάτι. -Τι;
Εξαφανίστηκε.
Περίμενε λίγο.
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Μπαμπά;
Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Εμίλιο;
Μπαμπά!
-Ο πατέρας μου; Μου είπαν ότι είναι εδώ. -Εκεί.
Μπαμπά.
Μπαμπά, πώς είσαι;
Καλά.
Τι έγινε; Μπερδεύτηκες; Χάθηκες;
Ξέρεις ποια είμαι;
Ναι, κόρη μου. Είμαι μια χαρά.
Τι έκανες στο χωριό με τις πιτζάμες, μέσα στο κρύο;
Κόντεψα να πεθάνω από φόβο.
Δεν θέλω πια να δω τη Μαργαρίτα.
Τι;
Αρκετά.
-Τι συμβαίνει; -Όχι.
Όχι.
Όχι. Λοιπόν...
Εξαιτίας αυτού του ταξιδιού,
χάλασε ο γάμος μου
-και η κόρη μου με μισεί. -Έχεις δίκιο.
Δεν έπρεπε να έρθουμε.
Λυπάμαι.
Είμαι σίγουρη.
Θα σε ρωτήσω κάτι.
Ποιος ήταν ο σκοπός να τη δεις;
-Σου είπα, γιατί... -Όχι "γιατί".
-Για ποιον σκοπό. -Κι εσύ;
Ναι.
Άκου με.
Για ποιον σκοπό;
Λοιπόν...
Για να μάθω αν με σκεφτόταν κι εκείνη...
όλα αυτά τα χρόνια.
Έστω και λιγάκι.
Καλά.
Καλύτερα να το μάθουμε, έτσι;
Πάμε;
-Ευχαριστώ. -Έλα.
-Είσαι κουρασμένος; -Ναι, λιγάκι.
Αντίο, Πάκι.
Τι;
Η διεύθυνση της Μαργαρίτας.
Μπαμπά!
Πάκι...
-Καλά... -Ευχαριστώ, Πάκι.
Το ήξερα ότι δεν είναι πικρόχολη υπάλληλος.
-Μπαμπά. -Φύγετε.
-Πριν το μετανιώσω. -Γιατί το είπες;
Κομπλιμέντο ήταν.
Αντίο. Ευχαριστούμε.
Τι κρύο!
Διάολε!
Σε παρακαλώ. Σου είπα...
-Διάολε! -Ελάτε!
Διάολε!
-Είσαι κούκλος! -Ευχαριστώ.
-Πού το βρήκες το κουστούμι; -Είναι για ξεχωριστές περιστάσεις.
Μπαμπά, μια ερώτηση. Δεν είναι το γαμπριάτικο, έτσι;
Είναι 2018,
φθινόπωρο, στη Ναβάρα...
στο σπίτι της Μαργαρίτας.
Μαργαρίτα;
Δεν είναι η Μαργαρίτα.
Δεν είναι τόσο μεγάλη.
Κάποιοι δεν γερνάνε καλά.
Με συγχωρείτε,
είστε η Μαργαρίτα;
Όχι! Η Ανγκούστιας.
Σου το είπα.
Απλώς... Συγγνώμη. Ψάχνουμε για κάποια Μαργαρίτα.
Μας είπαν ότι μένει εδώ.
Εδώ;
Όχι.
-Όχι. -Η πρώην ιδιοκτήτρια του σπιτιού
λεγόταν Μαργαρίτα.
Μισό λεπτό.
Αμπούντιο!
Τι;
Πώς λεγόταν εκείνη που μας πούλησε το σπίτι;
-Πού διάολο να ξέρω εγώ! -Ναι.
Λεγόταν Μαργαρίτα.
Δεν θυμάμαι το επώνυμο του άντρα της.
Παππού, είναι παντρεμένη.
Λοιπόν,
δεν περίμενα να γίνει και καλόγρια.
Ξέρετε πού μετακόμισαν;
Μετακόμισαν σε άλλο σπίτι.
Πάλι καλά που δεν μετακόμισαν σε καμιά βάρκα ή διαστημόπλοιο.
Ο γιος της ξαδέρφης μου έμεινε άνεργος και ζει σε βάρκα.
Η κουφή ακούει τελικά.
Μάλιστα. Όμως...
ξέρετε πού είναι το καινούργιο σπίτι;
Αμπούντιο!
Είναι τελείως κουφός! Με κουράζει. Μισό λεπτό.
Αμπούντιο!
-Τι; -Άσ' το.
-Πού μένουν τώρα; -Ποιοι;
-Αυτοί που μας πούλησαν το σπίτι! -Πού διάολο να ξέρω;
Έχετε το τηλέφωνό τους;
Έχεις το τηλέφωνό τους;
-Ποιων; -Αυτών που μας πούλησαν το σπίτι!
-Πού διάολο να ξέρω; -Τι είπε;
Τίποτα. Σας ευχαριστούμε!
Τίποτα, γλυκιά μου.
Οπότε...
Ποιος ήταν;
Πού διάολο να ξέρω;
Ένα ποτήρι τεκίλα για να ξεχάσω
Τη γυναίκα που με πρόδωσε
Εκείνη να θυμάμαι δεν θέλω πια
Απόψε πίνω τον πόνο για να πνίξω
Και να τον αφήσω μέσα...
Καλύτερα έτσι.
Τα λέμε την Κυριακή.
Εμίλιο!
Με λένε Μαργαρίτα, παρεμπιπτόντως.
Δώσ' το μου.
Να προσέχεις.
Κι εσύ.
Μότσαρτ;
Μότσαρτ.
Φυσικά.
Αυτός;
Παππού, θα βάλουμε ετικέτες.
Γράφουμε "Βιβάλντι" και το βάζουμε εδώ. Γράφουμε "Μότσαρτ"...
και το βάζουμε εδώ.
-Γράφουμε "Μπαχ"... -Σαν τις ετικέτες στο Facebook.
Ακριβώς.
Σαν τις ετικέτες στο Facebook. Πολύ ωραία.
Κλάσμα είναι ο αριθμός των τμημάτων του όλου
που διαιρείται σε ίσα μέρη.
ΓΕΙΑ, ΜΠΛΑΝΚΑ... ΧΑΘΗΚΕΣ
Εκπροσωπείται από δύο αριθμούς.
ΒΡΗΚΑ ΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ.
Τέλεια!
Κινητό στο μάθημά μου;
ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ;
Μπλάνκα Μολίνα Πάρδο!
Έξω από την τάξη. Τώρα.
Τι κάνεις ξύπνια τέτοια ώρα;
Τι συμβαίνει;
Άκου, μαμά.
Τι;
Ξέρω πού μένει.
Πού μένει ποιος;
Η Μαργαρίτα.
Πώς το έμαθες;
Θυμάσαι τον Πάου, το αγόρι στο κινητό;
Αυτός που σου είπα
-ότι ίσως είναι δολοφόνος ή γέρος... -Χάνεις την ουσία.
Τι έγινε με τον Πάου;
Ο Πάου ξέρει κάποιον που ξέρει κάποιον που την ξέρει.
Και;
Θα μου δώσει τη διεύθυνση μόνο αν συναντηθούμε.
Μου λες ότι πρέπει να ξανακάνουμε ταξίδι με τον παππού σου;
-Γιατί εγώ, ειλικρινά... -Όχι.
Οπότε;
Ο Πάου είναι εδώ για τον γάμο του ξαδέρφου του.
Αυτό είναι τέλειο. Θαυμάσια νέα!
Λοιπόν...
Τι;
-Δεν του το έχω πει. -Ποιο;
Έλα δω.
Άκου.
Ξέρεις...
πως όταν γεννήθηκες...
μας είπαν ότι δεν θα περπατούσες.
Το ξέρεις, σωστά;
Για κοιτάξου.
Δεν έχω δει κάποιον
να περπατά πιο καμαρωτά από σένα.
Τι φοβάσαι, πολεμίστρια;
Πολεμίστρια.
Παντρεύτηκα! Χειροκροτήστε τη νύφη!
Πάμε!
Η νύφη χορεύει! Ελάτε όλοι μαζί!
Γεια.
-Γεια. -Είμαι η Μπλάνκα.
Τι;
Η Μπλάνκα!
Εγώ ο Τομάς.
Μην κάνεις ότι είσαι άλλος.
Αν δεν σ' αρέσω, πες το.
Δεν καταλαβαίνω.
Μπλάνκα; Γεια σου.
Είμαι ο Πάου.
Κι εγώ η Μπλάνκα.
Ο ξάδερφός μου.
Πάου;
Δεν πιστεύεις ότι το παράκανες με τα φίλτρα στο Instagram;
Ούτε εσύ ήσουν απολύτως ειλικρινής.
Σε τι αναφέρεσαι;
Στη...
Στη μειωμένη κινητικότητά σου.
Πάμε! Όλοι μαζί!
Γιατί επέμενες τόσο να συναντηθούμε;
Βαρέθηκα να προσποιούμαι.
Ο ξάδερφός μου έχει κοπέλα. Ανεβάζουν φωτογραφίες μαζί.
Δεν είχα άλλο υλικό.
Τώρα;
Ναι! Ελάτε!
Κάτι ξέρει η νύφη μας!
Ας χορέψουμε.
Όχι.
Γιατί;
Γιατί έτσι.
Δεν χορεύω δημοσίως.
Για να σας δω να κουνιέστε!
Μπαμπά, τι κάνεις;
Χορεύεις.
-Δεν χορεύω. -Ναι, χορεύεις.
Δεν χορεύω.
Μα, μπαμπά... Το βλέπεις αυτό;
-Αυτό είναι χορός! -Αυτό είναι χορός. Έλα.
Δεν χορεύεται έτσι!
Επίτρεψέ μου, κούκλα!
Ποιος θέλει το μικρόφωνο για καραόκε;
Μπαμπά.
Το μικρόφωνο!
Γυναίκα, αν μπορείς να μιλήσεις στον Θεό
Ρώτα Τον αν σταμάτησα ποτέ Να σε λατρεύω εγώ
Δεν φιλούν εμένα πια
Κι εσύ
Ποιος ξέρει πού να βρίσκεσαι
Ποιος ξέρει πώς να ζεις τώρα πια
Μακριά μου είσαι τώρα εσύ
Εντάξει.
Κι εσύ
Ποιος ξέρει πού να βρίσκεσαι
Παππού! Η Μαργαρίτα!
Μένει στη Βαλένθια! Έχω τη διεύθυνση!
-Πάμε! -Στη Βαλένθια;
Χειροκροτήστε τον καλλιτέχνη!
-Αντίο. -Αντίο.
-Ορίστε.
Άντε να πάρεις κάνα πουκάμισο.
-Μπαμπά; -Έρχομαι.
Να ζήσουν οι νεόνυμφοι!
Σίγουρα είναι αυτό;
Ναι.
-Είσαι καλά, μπαμπά; -Μια χαρά.
-Ναι; -Ναι, γεια σας.
-Γεια. -Γεια.
Με συγχωρείτε. Ο πατέρας μου ψάχνει το σπίτι που παραθέριζε.
Νομίζουμε ότι είναι αυτό. Θα ήθελε να το δει.
Λυπάμαι, μα ήταν ανέκαθεν το σπίτι μας.
Τι κάνουμε τώρα;
-Με συγχωρείτε. -Ναι;
Μπορώ να πάω στο μπάνιο;
Έχω προστάτη.
Σας καταλαβαίνω.
Περάστε.
Υπέροχο δεν είναι;
Αυτό το ταβάνι...
Το ανακαινίσαμε με τη γυναίκα μου, μα διατηρήσαμε το ύφος.
-Το μπάνιο είναι εκεί. -Ευχαριστώ.
Είστε πολύ ευγενικός που μας αφήσατε να μπούμε.
-Δώσ' του... -Θα σας δώσω...
Όχι, σας παρακαλώ.
-Μη νιώθετε υποχρέωση. -Είναι υπέροχο.
Μαργαρίτα.
Είμαι ο Εμίλιο.
Ο Εμίλιο Πάρδο.
Με τα μαγικά τετράγωνα.
Τι ώρα είναι;
Πρέπει να πάω στα μαγαζιά πριν κλείσουν.
Ποιος είσαι;
Κι αυτό, Λορένθο, που μοιάζει με απλό σημειωματάριο...
είναι μαγνήτης.
Θα ήταν τέλειο για να αφήνω σημειώσεις στη γυναίκα μου.
-Φυσικά. Δικό σας. -Ευχαριστώ.
Από τότε που αρρώστησε, τα χρησιμοποιώ.
Τι έπαθε;
Γεροντική άνοια.
Προχωρημένη.
Δεν αναγνωρίζει ούτε την εικόνα της στον καθρέφτη.
Μπαμπά.
Είναι ακόμα καταπληκτική γυναίκα, σωστά;
Λυπάμαι, μπαμπά.
-Τι κάνετε εδώ; -Τίποτα.
Χάθηκα, αλλά φεύγουμε τώρα.
Ποτέ δεν της άρεσε να κεντά.
Μα μόνο αυτό κάνει τώρα τελευταία.
Μοιάζει με το γράμμα S.
Είναι το γράμμα L.
Για το "Λορένθο";
Ναι.
-Γεια. -Γεια.
-Δεν προτιμάς ένα σουντόκου; -Όχι.
Δεν μ' αρέσουν οι φακές.
Δεν μ' αρέσουν οι φακές και το ξέρεις, Κάρμεν.
Μπαμπά.
Δεν είμαι η μαμά.
Είμαι η κόρη σου.
Δεν έχω καμία κόρη.
Ναι, έχεις.
Μαμά, δεν έχει σημασία.
Έχει σημασία.
-Μπαμπά, κοίτα με. -Μαμά.
Είμαι η Χούλια, η κόρη σου.
Δεν έχω καμία κόρη και δεν μ' αρέσουν οι φακές!
Καλά.
-Είσαι εντάξει; -Ναι.
Δεν πειράζει.
Μην ανησυχείς.
Όχι!
Όχι, μπαμπά. Ηρέμησε.
Μπαμπά.
Έτσι; Για να δούμε.
Ωραίο;
-Πολύ ωραίο. -Ναι; Έλα.
Έχεις κρασί;
Τι έγινε, μπαμπά;
Τι;
Μπαμπά, τι έγινε;
Ηρέμησε.
Εντάξει. Όλα θα πάνε καλά.
Κοίτα με.
Όλα θα πάνε καλά.
Τι χρονιά έχουμε, Εμίλιο;
Μπαμπά.
Έλα.
Είναι 2019.
Χούλια.
Δυσκολεύεται λιγάκι περισσότερο.
Δώσ' του λίγο χρόνο, σε παρακαλώ.
Χούλια...
Τα πάει πολύ καλά με τα κέρματα.
Δοκίμασε με τα κέρματα.
Πρέπει να σταματήσεις.
Να σταματήσω;
Δεν μπορώ να τον αφήσω να φύγει.
Δεν μπορώ.
Κλαίει;
Γιατί;
Τίποτα, Εμίλιο. Μην ανησυχείς.
Μάλιστα.
Μπορείς να με φωνάζεις με υποκοριστικό.
Το σημερινό θέμα του μαθήματος
είναι η ολοκλήρωση κατά παράγοντες.
Μια μέθοδος ολοκλήρωσης
που βασίζεται στην προέλευση ενός προϊόντος συναρτήσεων.
-Μπαμπά. -Μαμά.
Άσ' τον.
Καθηγητή Πάρδο...
Πες μου, δεσποινίς.
Πώς υπολογίζουμε αυτήν την ολοκλήρωση;
Χαίρομαι που με ρωτάς, μιας και είναι, αναμφίβολα, ένα συναρπαστικό θέμα.
Η ολοκλήρωση κατά παράγοντες.
Η ολοκλήρωση κατά παράγοντες απαντά στον ακόλουθο τύπο.
Φαίνεται δύσκολο να τον θυμάστε, σωστά;
Όμως, δεν είναι...
αν χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας.
Μια... μέρα...
είδα... μια... αγελάδα...
ντυμένη... με...
στολή.
Η αγελάδα!
Κάποιος...
μου είπε κάποτε...
ότι τα μαθηματικά, όπως τα γράμματα...
είναι μια γλώσσα.
Οπότε, ας τη μιλήσουμε,
κυρίες και κύριοι.
Ένα, δύο, τρία. Χαμογελάστε!
Ορίστε.
Ένα φιλί στον παππού.
Για να δούμε.
Τελευταία, μπαμπά.
Έτσι.
Μου κάνει διπλοσάγονο η πόζα.
Δεν πειράζει, παππού.
Θα φύγουμε, μπαμπά.
Εντάξει.
Έλα, παππού.
Έλα. Θα σε βοηθήσω.
Έλα. Έτσι μπράβο.
Έλα, σήκω.
Ωραία.
...πού να βρίσκεσαι
Ποιος ξέρει πώς να ζεις τώρα πια
Μακριά μου είσαι τώρα εσύ
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ έτσι.
Είπες κάτι;
Τι είναι αυτό;
Βαρετό φαίνεται, έτσι;
Λιγάκι.
Πάμε στην παραλία;
Με λένε Μαργαρίτα, παρεμπιπτόντως.
Εγώ είμαι ο Εμίλιο.